niedziela, 24 kwietnia 2016

Spacerolologia



Jestem pustym cieniem
Unoszę się nad ziemią
Sunę Nieswobodnie
Zatapiam się w tłum

Zamiast oczu mam szparki
Spuchnięte od wspomnień
Zakurzone zmysły
Generują ból

Jestem starym cieniem
Plecy mam zgarbione
Jakiś człowiek mówi
Że mam tysiąc lat

I że tak już będzie
I to moje wnętrze
I, że to przeze mnie
Szarzy się świat

Co mogę powiedzieć?
Jestem cieniem cienia
Unoszę się nad ziemią
Zatapiam się w tłum

Byłam raz człowiekiem
Szłam wtedy do Ciebie
Ale to nie ważne
Jak cały ten szum

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz